แนวทางการบริหารงานวิชาการในการจัดอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี ของอาชีวศึกษาจังหวัดสุพรรณบุรี

  • ประเชิญ โพธิ์หอม
  • นิพนธ์ วรรณเวช
Keywords: แนวทางการบริหารงานวิชาการ, การจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการบริหารงานวิชาการในการจัดอาชีวศึกษาระบบ ทวิภาคีของอาชีวศึกษาจังหวัดสุพรรณบุรี ตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้บริหารสถานศึกษา ครูผู้สอนผู้บริหารสถานประกอบการ และครู จำนวน 206 คน ได้มาโดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ค่าความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาอยู่ระหว่าง 0.67-1.00 มีความเชื่อมั่นเท่ากับ เท่ากับ 0.98 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

ผลการวิจัย พบว่า

  1. การบริหารงานวิชาการในการจัดอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีของอาชีวศึกษาจังหวัดสุพรรณบุรี โดยภาพรวม มีระดับการปฏิบัติอยู่ในระดับมากเมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า มีระดับการปฏิบัติอยู่ในระดับมากทุกด้าน เรียงตามลำดับค่าเฉลี่ย คือ ด้านการจัดการเรียนการสอน ด้านหลักสูตร ด้านการนิเทศการศึกษา ด้านการวัดและประเมินผล และด้านสื่อการเรียนการสอน
  2. แนวทางการบริหารงานวิชาการในการจัดอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี ของอาชีวศึกษาจังหวัดสุพรรณบุรีจากการสนทนากลุ่ม มีแนวทางการบริหาร คือ แนวทางในการบริหารด้านหลักสูตร คือ สถานศึกษาและสถานประกอบการควรมีการปรับปรุงหลักสูตร และแผนการฝึกทักษะวิชาชีพ เพื่อให้สอดคล้องกับตลาดแรงงานและเทคโนโลยีสมัยใหม่ ด้านจัดการเรียนการสอน ควรให้นักศึกษาได้รับการฝึกหมุนเวียนระหว่างสถานประกอบการที่เข้าร่วมรับการฝึกอย่างครบถ้วนในระหว่างที่รับการฝึก ส่วนในการบริหารด้านการนิเทศการศึกษาสถานศึกษาและสถานประกอบการควรจะร่วมกันกำหนดตารางการนิเทศให้ชัดเจนและแน่นอน เพื่อป้องกันมิให้การนิเทศส่งผลกระทบต่อเวลาการทำงานของครูฝึกหรือผู้รับผิดชอบในด้านการบริหารสื่อการเรียนการสอนสถานศึกษาจะต้องดำเนินการจัดหาสื่อการเรียนการสอนที่สอดคล้องกับสถานประกอบการและมีความทันสมัยในด้านการวัดและประเมินผลครูผู้สอนจะต้องมีการติดตามผลการพัฒนาทักษะและประสบการณ์ของผู้เรียนที่ได้รับการฝึกอย่างสม่ำเสมอ และมีวิธีการที่หลากหลายเพิ่มมากขึ้น

References

กมลภู่ประเสริฐ. (2548). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: เมธีทิปส์.
ปรียาพร วงศ์อรุตรโรจน์. (2543). การบริหารวิชาการ. กรุงเทพฯ: กรุงเทพ.
พัชรนันท์บุณยโพธิวัฒน์ (2553). การจัดการเรียนการสอนอาชีวศึกษาระบบทวิภาคีสาขางานเครื่องประดับอัญมณีของวิทยาลัยในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพัฒนอาชีวศึกษา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์). มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
มงคล ราชบุตร (2550). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จในการจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี ประเภทช่างอุตสาหกรรมของสถาบันการอาชีวศึกษา ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 6. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์). มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์
มูนา จารง (2560). การบริหารวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาตามทัศนะคติครูผู้สอนในศูนย์ เครือข่ายตลิ่งชัน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษายะลา เขต 2. (สารนิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา). มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา
รุ่งชัชดาพร เวหะชาติ. (2553). การบริหารงานวิชาการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: นำศิลป์โฆษณา.
รัฐสยาม วงษ์ยี่. (2558). การบริหารงานวิชาการของ ครู อาจารย์ วิทยาลัยเทคโนโลยีรัตนโกสินทร์ เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร. (สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษา มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต. ราชกิจจานุเบกษา. กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา พ.ศ. 2551. 124 (24 ก) 29.
วิมล เดชะ (2559). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนดีประจำตำบล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสตูล. (สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยหาดใหญ่). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ศูนย์อาชีวศึกษาทวิภาคี. (2557). แนวทางปฏิบัติการจัดการอาชีวศึกษาระบบทวิภาคี ตามประกาศกระกรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา.
สันติบุญภิรมย์. (2552). หลักการบริหารการศึกษา. กรุงเทพฯ: ไทยร่มเกล้า.
อำพร อินผง (2555). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน เขต ยานนาวา สังกัดกรุงเทพมหานคร. (สารนิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการศึกษา มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
Published
2020-02-25