การจัดการเรียนรู้ที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคล: ความท้าทายของการจัดการเรียนรู้สำหรับศตวรรษที่ 21

Differentiated Instruction: Challenges of Learning in the 21st century

  • วลิดา อุ่นเรือน
  • อังคณา อ่อนธาณี
  • จักรกฤษณ์ จันทะคุณ
Keywords: การจัดการเรียนรู้ที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคล, การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21

Abstract

การเปลี่ยนแปลงสังคมยุคดิจิทัลเป็นความท้าทายของผู้สอนในการจัดการเรียนการสอนในปัจจุบัน เนื่องจากผู้เรียนที่มีความแตกต่างกัน ทั้งความสนใจ ความถนัด และความสามารถ ทำให้ผู้สอนควรสร้างสรรค์กิจกรรมที่หลากหลายในการสอนมากยิ่งขึ้น ผู้สอนในยุคศตวรรษที่ 21 ควรการจัดการเรียนรู้ที่เหมาะสมกับความต้องการของผู้เรียนที่มีความหลากหลาย การจัดการเรียนรู้ที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคลเป็นการสอนที่ไม่ได้มุ่งเน้นให้กับผู้เรียนคนใดคนหนึ่งหรือการให้คำแนะนำสำหรับบางคน แต่เป็นการจัดกิจกรรม ที่ตอบสนองต่อความต้องการของผู้เรียนทุกคนที่แตกต่างกันออกไป ในขณะที่ผู้สอนควรจัดการเรียนการสอนอย่างเท่าเทียมกัน มีกลยุทธ์ที่เปิดโอกาสให้ผู้เรียนมีอิสระในการทำงานร่วมกันและต้องกำหนดขอบเขตในการจัดการเรียนการสอนให้เหมาะสม ปรับกิจกรรมการเรียนรู้ให้ยืดหยุ่นต่อการเรียนรู้ของผู้เรียน เพื่อให้ผู้เรียนสามารถบรรลุผลสูงสุดตามศักยภาพของผู้เรียนได้อย่างดี บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการจัดการเรียนรู้ที่สำคัญสำหรับศตวรรษที่ 21 ให้ผู้อ่านได้มีทางเลือกสำหรับการจัดการเรียนการสอน ที่หลากหลายสำหรับผู้เรียน ทั้งการสอนแบบบูรณาการ การสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ รวมทั้งการจัดการเรียนรู้ที่เน้นความแตกต่างระหว่างบุคคล เพื่อสร้างความท้าทายให้กับทั้งผู้สอนและผู้เรียนในการเรียนรู้ ได้พัฒนาศักยภาพผู้สอนและพัฒนาความสามารถของผู้เรียนได้เป็นอย่างดี และสามารถนำไปปรับใช้ได้ในการจัดการเรียนรู้ในห้องเรียนได้อย่างเหมาะสม

References

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2552). คุณภาพการเรียนรู้ของนักเรียนไทย สังเคราะห์
การประเมินผลนักเรียนนานาชาติ PISA 2006 และ TIMSS 2007. โครงการ PISA ประเทศไทย.
กรุงเทพฯ: ม.ป.พ.
บุญยฤทธิ์ ปิยะศรี. (2556). รูปแบบการพัฒนาวิชาชีพผู้สอนเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการสอนที่เน้น
ความแตกต่างระหว่างบุคคล. (วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร),
นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
เพ็ญจันทร์ สินธุเขต. (2560). การศึกษายุคนี้ (ยุคดิจิทัล): Thailand 4.0. ครุศาสตร์วิจัย
2560/NACE2017: นวัตกรรมแห่งการเรียนรู้, คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง ครั้งที่ 3,
ลำปาง: มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 1-13.
วิทยา ดำรงเกียรติศักดิ์. (2557). พลังและผลกระทบของการสื่อสารดิจิทัล. วารสารคณะสารสนเทศและ
การสื่อสาร มหาวิทยาลัยแม่โจ้. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 1-12.
วิทยากร เชียงกูล. (2559). รายงานสภาวะการศึกษาไทย ปี 2557/2558 จะปฏิรูปการศึกษาไทยให้ทันโลกใน
ศตวรรษที่ 21 ได้อย่างไร. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
วิไลภรณ์ จิรวัฒนเศรษฐ์. (ม.ป.ป.). เด็กยุคดิจิทัลภายใต้สังคมแห่งสื่อออนไลน์และการเรียนรู้ทางสังคม.
วารสารอนาคตวิทยาทางการศึกษา. คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา,
นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา, 1-10.
เอียน สมิธ และ อนงค์ วิเศษสุวรรณ์ (2550). การจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. วารสารศึกษาศาสตร์,
18(2), 1-10.
Christina Y. (n.d.). 10 Example & Non-Examples of Diffentiated. สืบค้นเมื่อ 12 ตุลาคม 2563,
จาก http://www.knewton.com/
Kamarulzaman, M.H., Azman, H. and Zahidi A., (2017). Differentiated Instruction Strategies
in English Language Teaching for Gifted Students. Faculty of Social Science and
Humanities, Universiti Kebangsaan Malaysia, Bangi, Selangor, Malaysia Pusat PERMAT
Apintar Negara, Universiti Kebangsaan Malaysia, Bangi, Selangor, Malaysia. Journal of
Applied Environmental and Biological Sciences, 7(1S), pp. 78-90. Retrieved December
22, 2019, from https://www.academia.edu/32549214/Differentiated_Instruction_ Strategies_in_English_Language_Teaching_for_Gifted_Students.
Differentiated Instruction Educator’s Package. (2010 a). Student Success Differentiated
Instruction Educator’s Package. Retrieved December 22, 2019, from
http://www.edugains.ca/resourcesDI/EducatorsPackages/DIEducatorsPackage2010/2010EducatorsGuide.pdf.
Differentiated Instruction Educator’s Package. (2016 b). Knowing and Responding to Learners
–a Differentiated Instruction Educator’s Guide. Retrieved December 22, 2019, from
http://www.edugains.ca/resourcesDI/EducatorsPackages/DIEducatorsPackage_2016/DI_EducatorsGuide_AODA.pdf.
Subban, P. (2006). Differentiated instruction: A research basis. International.
Education Journal, 7(7), 935-947. ISSN 1443-1475: Shannon.
Research Press. Retrieved April 22, 2019, from http://iej.com.au.
Tomlinson, C. A. (2000 a). The Differentiated Classroom: Responding to the Needs of all
Learners. Alexandria: Association for Supervision and Curriculum Development.
Tomlinson, C. A. & Allan, S. D. (2000 b). Leadership for Differentiating in Schools and
Classrooms. Association for Supervision and Curriculum Development. USA.
Tomlinson, C. A., & Imbeau, M. B. (2010 c). Leading and managing a differentiated
classroom. Alexandria, Virginia: ASCD.
Corley, M., A. (2015). Differentiated Instruction Adjusting to the Needs of All
Learners. American Institutes for Research Washington, D.C., United States.
Published
2020-06-30